.. Spotkanie 1: Polska, 1995 .. Spotkanie 2: Francja, 1996 .. Spotkanie 3: Finlandia, 1998 .. Spotkanie 4: Niemcy, 2000 .. Spotkanie 5: Szwajcaria, 2002 .. Spotkanie 6: Dania, 2004 .. Spotkanie 7: Japonia, 2006

1998. Finlandia wniosła do sztuki światowej XX wieku przede wszystkim wspaniałą architekturę i znakomite wzornictwo przemysłowe. Plakat rozwijał się tam, tak jak i w innych krajach europejskich i choć interesujący , to nie odbiegał od tego, co można było zobaczyć na ulicach innych krajów. Dopiero koniec lat 60. przyniósł ogromne ożywienie w tej dziedzinie. Sensacją stały się plakaty fińskich autorów nadesłane na III Międzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie w 1970 roku. Pozbawione ozdobników estetycznych plakaty społeczne wyróżniały się na tle całości ekspozycji biennale. W Polsce, przyzwyczajonej od lat do dominacji malarskiego warsztatu w plakacie, wręcz szokowało użycie przez Finów purystycznej, często silnie skontrastowanej, czarno-białej fotografii. Tematyka ich prac obracała się wokół podstawowych problemów społecznych świata: pokoju, głodu, narkomanii, alkoholizmu, bezpieczeństwa na drogach, opieki nad dziećmi itp. Symbole, do których odwoływały się realizacje projektów z Północy, były często trywialne i banalne, a jednak emanowała z nich jakaś siła nowego graficznego wyrazu. Kolekcja plakatu fińskiego prezentowana w 1998 roku w ramach Gnieźnieńskich Spotkań z Plakatem była rezultatem serdecznych stosunków łączących Muzeum Narodowe w Poznaniu z wieloma grafikami z Finlandii poczynając os końca lat 70.

PROMUJ NAS!
Zobaczyłeś wystawę? Chcesz ją polecić innym? Umieść baner wystawy na swojej stronie